( 1 ) اخراج سمّ ( 2 ) خنثى نمودن اثر سمّ ( 3 ) رفع عوارض حاصله از انجذاب و يا اثر موضعى سمّ . امّا اخراج سمّ در وقتى است كه طبيب ببالين مريض حاضر شود در حالتى كه از خوردن سمّ زمان معتدبهى نكذشته و تمام سمّ جذب نشده باشد در اين وقت بايد بسرعت سمّ را اخراج نمود كه اكر از راه معده داخل شده باشد مقيئات از قبيل انتيمون و ايپكا و سولفات دوزنك و مافاتر استعمال نمايند و در بعضى از سموم بجهة قى اوردن اب‌دزدك زير جلدى اپ‌مرفين بايد معمول داشت و اكر تشنج عضلات مانع دخول دوابر خلق كردد دوا را با ميل از منخرين داخل معده نمايند و كاهى لازم مىشود كه با تلمبه معده را بشويند و اكر سمّ از راه مستقيم داخل شده باشد اخراجش بواسطهء حقن مسهله خواهد بود و اكر از راه جلد وارد شود عمل جذب را تعويق اندازند بواسطهء كذاشتن عقدى ما بين آن موضع و قلب و امداد جريان خون بواسطهء مكيدن موضع و بادكش كذاشتن .